Skip to content Skip to navigation

Ankara’ya Özgü Bitkilerle Tanışalım

Prof. Dr. Latif Kurt, Dr. Ebru Özdeniz, Beste Gizem Özbey, Ayşenur Bölükbaşı
31/05/2018 - 10:30

Sevgi çiçeği (Centaurea tchihathefii)

İç Anadolu’nun büyük bir bölümü ormanlardan yoksundur. Ancak yüksek bölgelerde eski orman alanlarından günümüze ulaşan orman parçaları -kalıntı ormanlar olarak isimlendirilir- var. Bu ekosistemler çok sayıda bitki türüne ev sahipliği yapar.

İç Anadolu Bölgesi endemik türlerin Türkiye’deki coğrafi bölgelere göre dağılımlarına göre değerlendirildiğinde yedi bölge içinde üçüncü sırada yer alıyor. İç Anadolu Bölgesi’nde yer alan başkentimiz Ankara’da ise 2340 bitki türü yaşıyor. Bu bitki türlerinin 391’i ise sadece Ankara’ya özgü yani endemik. Anlaşılan Ankara o kadar da gri değil, ender güzellikler barındırıyor.

İç Anadolu Bölgesi’ndeki bitki türlerinden bazıları ise sadece Ankara’da bulunuyor. Haydi gelin, Ankara’dan başka yerde yaşayamayan bu bitkilerin bazılarıyla tanışalım!

 

Şah civanperçemi (Achillea ketenoglui)

 

Beypazarı geveni (Astragalus beypazaricus)

 

Ayaş gümüşü (Astragalus densifolius subsp. ayashensis)

 

Koçak geveni (Astragalus kochakii)

 

Gürsöğüt geveni (Astragalus yildirimlii)

 

Sevgi çiçeği (Centaurea tchihathefii)

 

Koca soda (Salsola grandis)

 

Ay şalbanı (Salvia aytachii)

 

Kırçayı (Sideritis galatica)

 

Mermer sığırkuyruğu (Verbascum gypsicola)

 

Ankara çiğdemi (Crocus ancyrensis)

 

Ankara sığırkuyruğu (Verbascum ancyritanum)

 

Fotoğraflar:
Prof. Dr. Latif Kurt

 

Kaynak:
“Ankara İli Biyoçeşitlilik Envanter Raporu”, Orman Bakanlığı DKMP Biyoçeşitlilik Dairesi, Ankara, 2014.
 
Yazarlar Hakkında:
 
Prof. Dr. Latif Kurt
Ankara Üniversitesi Biyoloji Bölümü
Dr. Ebru Özdeniz
Ankara Üniversitesi Biyoloji Bölümü Araştırma Görevlisi
Beste Gizem Özbey
Ankara Üniversitesi Biyoloji Bölümü Araştırma Görevlisi
Ayşenur Bölükbaşı
Ankara Üniversitesi Biyoloji Bölümü Araştırma Görevlisi

İlgili İçerikler

Biyoloji

Yapılan farklı araştırmalar karıncaların kendi vücut ağırlıklarının 10-50 kat fazlasını taşıyabildiklerini gösteriyor. Peki, karıncalar nasıl bu kadar kuvvetli olabiliyor?

Biyoloji

Yenilenebilir enerji kaynaklarının tercih edildiği, su ve enerjinin verimli kullanıldığı, hava kalitesinin artırıldığı, geri dönüştürülebilen malzemelerden yapılan yeşil binalar içinde yaşayanların verimliliğini artıracak şekilde tasarlanıyor.

Biyoloji

İskorpitgiller takımında yer alan uçan kırlangıç balığı dünyada tuzlu, sıcak ve ılıman denizlerde yaşar.

Biyoloji

Karbon, azot, fosfor, kükürt, hidrojen ve oksijen canlıların yapısında bulunan temel elementlerdir. Bu elementler ekosistemde sürekli olarak bir formdan başka bir forma dönüştürülür ve canlılar tarafından yaşamsal faaliyetler için tekrar tekrar kullanılır. 

Biyoloji

Türkiye doğasında zehirli ve zehirsiz birçok büyük mantar türü bulunuyor. Mantarların zehirli olup olmadığını anlamak ise hiç kolay değil. Çünkü aynı ortamda yaşayabilen mantarlar şekillerine, renklerine ve kokularına göre kolayca ayırt edilemezler.

Biyoloji

Hücrelerimizde genetik bilgiyi taşıyan molekül olan DNA’nın keşfinden bu zamana kadar hayli yol alındı. Bu yıl 66.’sı kutlanan 25 Nisan DNA Günü’nde, 1860’lardan bugüne kadar genler üzerinde yapılan araştırmalara ve bu alanda yürütülen büyük projelere göz atmaya ne dersiniz? 

Biyoloji

TÜBİTAK Bilim ve Toplum Daire Başkanlığı, 2014’ten beri yürüttüğü ve 40.000’den fazla öğrenciye ulaştığı TÜBİTAK Bilim Söyleşileri’ni tüm Türkiye’ye ulaştırmak için bir portal hazırladı.

Biyoloji

Kemiriciler takımında yer alan su kemesi (Arvicola terrestris), Avrupa’dan Batı Sibirya ve Güneybatı Asya’ya kadar geniş bir bölgede yaşar. Ülkemizde de birçok bölgede görülür. Su kemesi yarı sucul yani su kenarında yaşayan fakat suya doğrudan bağımlı olmayan bir kemirici türüdür. 

Biyoloji

Atmacagiller ailesinin bir üyesi olan şah kartal dünyada Kıbrıs da dâhil olmak üzere Güney Avrupa’dan Güney Rusya’ya kadar geniş bir alanda yaşar. Türkiye’de ise özellikle İç Anadolu ve Ege taraflarında görülür.

Biyoloji

Chicago Illinois Üniversitesi’nden iki araştırmacı artan karbondioksit miktarını azaltmak için yapay yaprakların doğal ortamda da fotosentez yapabilmesi sağlayan yeni bir yöntem geliştirdi.