İnsanlar tehlike ve risk içeren bilgilere daha çok dikkat kesiliyor. Bunun insanın hayatta kalma becerileriyle ilişkili bir nedeni var: Tehlikeyi fark etmek, risklerden kaçınmayı kolaylaştırıyor. Peki bu durum dijital dünyada da geçerli olabilir mi? Her gün milyonlarca haberin üretildiği internet ortamında yapay zekâ sistemleri hangi haberleri daha görünür hâle getiriyor? Çevre haberleri söz konusu olduğunda neden yangın, sel, kuraklık ve diğer felaket konulu içeriklerle daha sık karşılaşıyoruz? Bu soruların yanıtı yalnızca yapay zekâ teknolojilerinde değil, dijital dünyada dikkatimizi nelerin şekillendirdiğinde de saklıdır.

ChatGPT gibi yapay zekâ sistemleriyle sohbet ederken karşımızda bizi gerçekten anlayan biri varmış gibi hissedebiliriz. Peki bu sistemler gerçekten düşünüyor mu yoksa büyük miktarda veriden öğrendikleri örüntülerden yararlanarak mı yanıt üretiyor? Bu sorunun izini sürerken 1959 yılında "Makine düşünebilir mi?" sorusunu tartışmaya açan dünyaca ünlü matematikçimiz Ord. Prof. Dr. Cahit Arf’ın görüşlerine ve günümüzde yapay zekâ üzerine yürütülen tartışmalara yakından bakıyoruz.

Yapay zekâ tarafından oluşturulan ve seri üretilen düşük kaliteli metin, görsel, video veya ses gibi dijital içerikler “yapay zekâ kirliliği” veya İngilizce adıyla AI slop olarak adlandırılıyor. Bu tür içeriklerin yaygınlaşması kullanıcıların dijital içeriklere karşı duyarsızlaşmasına, görsel okuryazarlığın ve dijital medyaya olan güvenin zayıflamasına neden olabiliyor. Yanlış ya da yanıltıcı içerikler insanların bilgiye dayalı karar verme süreçlerini olumsuz etkileyebiliyor.

Yapay zekânın “halüsinasyon görmesi” yani gerçekte doğru olmayan bilgiler üretmesi, bugün bilim dünyasında en çok tartışılan konulardan biri. Yapay zekâ modelleri, sınırlı ya da hatalı verilerle eğitilmeleri, bağlamı insan gibi kavrayamamaları ve bilgi boşluklarını istatistiksel tahminlerle doldurmaları nedeniyle bazen gerçeğe aykırı bilgiler, yani halüsinasyonlar üretebiliyor.

Deepfake ile sahte video üretme, yapay zekâ destekli sahte uygunsuz görüntü oluşturma, sahte (fake) hesaplarla hedef gösterme, ifşa, doxxing, dijital linç, sosyal medyada kasıtlı hedef alma, oyun platformlarında sistematik hedef alma, stalklama, trend videolarla alay etme, nefret yorumlarıyla psikolojik baskı kurma ve sahte ihbarlarla hesap kapattırma günümüzün en yaygın yeni nesil siber zorbalık biçimleridir.

Son yıllarda iletişim alanında büyük bir dönüşüm yaşanıyor. Akıllı telefonlar ve sosyal medya, dünyayla kurduğumuz bağları çoktan değiştirmişti. Ancak bu değişimin en güçlü etkilerini şimdi yapay zekâ teknolojileriyle görüyoruz. Artık yalnızca insanlar değil, algoritmalar da konuşuyor; soruları yanıtlıyor ve bizimle etkileşime geçiyor.